Pauca mutat vel plura sane; Qua tu etiam inprudens utebare non numquam.

Quae est igitur causa istarum angustiarum? Si longus, levis; Tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet. Sed quot homines, tot sententiae; Duo enim genera quae erant, fecit tria. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Nullus est igitur cuiusquam dies natalis.

Sed nimis multa. Sed vobis voluptatum perceptarum recordatio vitam beatam facit, et quidem corpore perceptarum.

Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Restinguet citius, si ardentem acceperit. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Quid dubitas igitur mutare principia naturae?

  1. Equidem soleo etiam quod uno Graeci, si aliter non possum, idem pluribus verbis exponere.
  2. Si enim ad populum me vocas, eum.
  3. Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet.