Pauca mutat vel plura sane; Qua tu etiam inprudens utebare non numquam.

Refert tamen, quo modo. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? At ego quem huic anteponam non audeo dicere; Respondeat totidem verbis.

  1. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam.
  2. Etsi qui potest intellegi aut cogitari esse aliquod animal, quod se oderit?

Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Etiam beatissimum? Nemo igitur esse beatus potest. Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. De vacuitate doloris eadem sententia erit.